just__
posted on 12 Jan 2010 22:25 by idiotlookkaewแค่คำสามคำ
แค่คำว่า "กลับมาแล้ว "
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว สำหรับคนที่นั่งรออยู่ทุกคืน
พี่จะรู้มั้ย แค่ทักมาแค่นี้ ก็รู้สึกดีมากมาก ยิ้มได้ข้ามวันแล้ว :))))
edit @ 12 Jan 2010 22:32:18 by Lookkaew
แค่คำสามคำ
แค่คำว่า "กลับมาแล้ว "
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว สำหรับคนที่นั่งรออยู่ทุกคืน
พี่จะรู้มั้ย แค่ทักมาแค่นี้ ก็รู้สึกดีมากมาก ยิ้มได้ข้ามวันแล้ว :))))
edit @ 12 Jan 2010 22:32:18 by Lookkaew
ถูกครูที่โรงเรียนสั่งงานให้เขียนเรียงความเรื่องอะไรก็ได้
นั่งตั้งแต่สองทุ่ม จนสี่ทุ่ม ไม่มีน้ำหมึกออกจากปากกาสักหยด
คิดออกแต่เรื่องฝนดาวตก เอ่า ลองดูก็ได้วะ......
.....
......
เขียนไปเขียนมาชักอินแฮะ จิตใจรู้สึกเริ่มวูบไหวๆ
เลยเอาตอนจบมาโพสทิ้งไว้ เผื่อจะมีใครเข้าใจความรู้สึกเราบ้าง
"ฝนดาวตกที่จะเกิดขึ้นในคืนพรุ่งนี้ คงจะเป็นตัวแทนของความหวังและความศรัทธา
ที่มีพลังมากพอที่จะทำให้ใครหลายคนอดหลับอดนอน ลุกขึ้นมาอธิษฐานขอพร
แต่สำหรับฉันแล้ว คงจะขอนั่งชมความงามของมันเพียงอย่างเดียว ปราศจากคำอธิษฐานใดๆ
เพราะคนที่ฉันรัก เขาคงเฝ้ารอที่จะอธิษฐานอยู่
และคำอธิษฐานของเราสองคน มันคงจะสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง.........."
ไง...ซึ้งนึ่งข้าวเหนียวกันป่าว
ปล. ไม่อยากจะสารภาพว่าตอนเขียน ขอบตาแอบร้อนผ่าวๆ ฮี่ๆแหะๆ
ตอนประมาณเกือบเที่ยงๆ โทรศัพท์สั่นในห้อง
แอบมุดตัวเข้าไปอยู่ในซอกโต๊ะเพื่อรับสาย เผื่อจะเป็นหนุ่มหล่อโทรผิด ฮ่าๆ
กลายเป็นสาวมอส เด็กเตรียมฯคนงาม
"ฮัลโหล งายห๊า" เบาที่สุดเท่าที่จะไหว
"แก้ว ๆๆ แกติดเอเอฟเอสตัวจริงด้วยนะๆ"
"...................... หะ? " อะไร? เอเอฟเอสอะไร? ห๊ะ? อะไรของมึงงงงงงง?
"แกติดเอเอฟเอสตัวจริงอ้ะ"
"อื่มมมมมมม(เฉยห่ะ) จริงดิ๊? ประเทศอะไรอะ?"
"ไม่รุ้อ้ะๆๆ มีคนบอกมาๆ เราก็ติดตัวจริงอเมริกานะเว่ย"
"เห้ย ยินดีด้วยเว่ยๆ แกรู้ประเทศแล้วโทรมาบอกเรานะ"
ตอนนั้นฟังมาแบบงงๆ ตกลงตูติดเหรอ? ตูเป็นตัวจริงเหรอ? ตัวจริงอะไร?
วางสายก็วางแบบงงๆ ตอนนี้ก็ยังเฉยๆ ไม่รู้สึกตื่นเต้นหรืออะไรมากมายอย่างที่ควรจะเป็น
พักกลางวันลงไปเป็นแสตนเชียร์กีฬา
แหกปากตบเข่าแหกปากตบเข่ามากมากเข้า หมดความสนใจเรื่องอื่นเอง.........
คาบสุดท้ายได้รับข่าวจากแม่เพื่อน แก้วติดเป็นตัวจริงอเมริกา
หะ? เหรอ? จริงเหรอ? ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกอะไรเลยจริงๆ เป็นอะไรที่ อือ..ติดก็ดีนะ ติดก็เท่ดี 5555
กลับบ้านวันนี้งดรถเมล์ชั่วคราว อันมีสาเหตุมาจาก
เมื่อวานแข่งแชร์บอล เกิดอาการรวนเร อยากจะขัดขาเพื่อนร่วมทีมตัวน้อย สูง..น้อยกว่าแก้วเป็นคืบ
ให้ความรู้สึกประหนึ่ง "กระทิงควายสเปนประจัญบานกับโคอาล่าตัวเล็กน่ารัก"
ผลปรากฏว่า ข้อเท้ากระทิงสเปนพลิกบวม เป็นที่เอน็จอนาจแก่ผู้พบเห็นมาจนวันนี้
ส่วนฝ่าย โคอาล่าตัวน้อย ไม่ต้องพูดถึง จุกกุมท้องอยู่ริมสนาม
พูดมาซะยาว
จริงๆก็ไม่มีอะไร แค่จะบอกว่าวันนี้ขี้เกียจเดิน แอบนั่งมอไซค์กลับบ้าน 555555555
ตอนนั่งมอไซค์มันก็บรรยากาศเงียบๆนะ เห้ยยยย มันเงียบจริงจริ๊งงงงงงงงงง
อย่าคิดว่าแก้วโรคจิตวิปลาส เห็นบรรยากาศรุงรังอย่างนั้นแล้วมองว่ามันเงียบเลย
เห็นว่าสภาพจราจรบนถนนสายธุรกิจอย่างสาทรสีลมไรงี้เงียบเหงานะ
แต่หมายถึงว่ามันไม่ได้คุยกะใคร ได้นั่งเงียบๆคิดเรื่องของตัวเองอะไรแบบนั้น
อยู่ดีดีมันก็รู้สึกพอใจๆ มันก็คิดนะ.........
ถ้าโทรไปบอกแม่ที่ออฟฟิศ ระหว่างที่แม่อาจจะกำลังเซ็งๆยุ่งๆกับงานหรือคนบ้าบอ หรือทั้งสองอย่าง
แม่จะดีใจมากไหม จะทำงานได้แฮปปี้กว่าก่อนที่จะโทรไปหรือเปล่า
ถ้าเด*ที่กำลังสนุกสนานกับการสวมบทบาทเป็นทาร์ซานช้างอยู่ในพะโต๊ะ จ.ตากรู้เรื่องนี้
จะยิ้มแก้มปริแล้วคุยเขื่อง(แบบเว่อร์ๆ)เรื่องลูกสาวคนเดียวกับเพื่อนร่วมทริปอย่างเมามันส์แค่ไหน
ถ้าอี๊ๆกับอาม่าที่อเมริการู้ว่าหลานสาวทำมันได้ หลังจากที่โทรมาถามข่าวแต่ยังไม่มีคำตอบให้ ได้ไม่ถึงวัน
จะรู้สึกพองๆฟูๆแบบที่เรากำลังรู้สึกหรือเปล่า?
คิดแล้วก็อมยิ้ม ฮี่ฮี่ แหม่ กูก็ใช้ได้นี่หว่า
แต่ถ้าต้องจากตรงนี้ไป
เพื่อนๆล่ะ? คงคิดถึงกันมากมาก คงไม่ได้เล่นมุขแป็กมุขฮามุขวิปลาสบ้าบอ
และคงไม่ได้ขำเหมือนคนเมายาไอซ์แบบนี้กับใคร
ชีวิตอเมริกันมันจะเป็นยังไง? มันจะเหมือนในหนังประมาณ Meangirls, Never Been Kissed
ที่นางเอกคนซื่อจะถูกกลั่นแกล้งอะไรทำนองนั้นมั้ย? เราจะกลายเป็นพวกซื่อบื้อในสายตาพวกนั้นรึเปล่า?
เดกะแม่จะเหงามั้ย? ไม่มีใครให้บ่น ไม่มีใครทำห้องนอนให้กลายเป็นกองขี้หมาเรื้อนรกรุงรัง
หรือกับใครคนนั้น...ต่อไปก็คงไม่ได้คุยกันทุกวันอีก
คงไม่ได้นั่งเม้าท์เรื่องไร้สาระ แซว หรือได้คุยกันถึงเรื่องอะไรที่ต้องอาศัยความเข้าใจในบรรยากาศ
ต่อไปมันก็อาจจะเป็นแค่การคุยถามถึงความเป็นไป สารทุกข์สุขดิบกันเฉยๆ
คิดแล้วใจหาย
จะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาติ
ต้องแลกกับอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?
แล้วยังไง....จะทำยังไงต่อไป....แลกมั้ย?
หมายเหตุ เด เป็นภาษาไหหลำของคำว่าพ่อค่ะ
หมายเหตุ สอง เพิ่งรู้จากมอสเมื่อกี๊ว่าคะแนนเป็นอันดับที่ 5 จากทั้งหมด
รู้สึกภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก แต่มันก็ทำให้ตัดสินใจยากขึ้นด้วย
edit @ 31 Jul 2009 18:23:06 by Lookkaew
edit @ 31 Jul 2009 23:01:28 by Lookkaew